Η ΒΑΠΤΙΣΗ

Εγγονή: Παππού, παππού θα μου πεις πως πήρες το όνομά σου; Θέλω πολύ να μάθω.
Παππούς: Λοιπόν, παιδί μου, όταν έφθασα στην ηλικία του ενός έτους, η μαμά μου και ο μπαμπάς μου φώναξαν τον κουμπάρο και του ανάθεσαν να βρει όνομα για να με βαπτίσει. Ο κουμπάρος λοιπόν επέστρεψε στο σπίτι του, έβγαλε τα παπούτσια του και κάθισε στον υπολογιστή του για να διαβάσει την αλληλογραφία του. Είδε λοιπόν ένα μήνυμα που του κίνησε το ενδιαφέρον. Το μήνυμα προερχόταν από την πολυεθνική εταιρεία ΕΙΣΑΙ ΘΥΜΑ που ως γνωστόν έχει απλώσει τα πλοκάμια της σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτης μας. Μάλιστα αν θυμάμαι καλά χθες διάβασα ότι σκοπεύει να εξαγοράσει την εταιρεία, ΖΗΤΩ ΠΟΥ ΚΑΗΚΑΜΕ. Εν πάσει περιπτώσει και για να μη ξεφεύγουμε από το θέμα μας οι πελάτες της ΕΙΣΑΙ ΘΥΜΑ πιστεύουν ότι αγοράζοντας τα προϊόντα της απαλλάσονται από τις ευθύνες τους απέναντι στου άλλους πελάτες, τη περιουσία της εταιρείας και της εξέλιξης του πλανήτη. Αν είχαν διαβάσει έστω και λίγο τη μυθολογία μας θα είχαν δει ότι είχαν τελείως λάθος. Γιατί ποιος είναι τελικά άμοιρως των ευθυνών του; Το όνομά μου είχε ήδη μετά από αυτά λάμψει στο μυαλό του κουμπάρου και δεν απέμενε παρά η βάπτισή μου.

Προπαππούς: Μεγάλη μέρα γυναίκα σήμερα. Ο μπέμπης μας θα πάρει όνομα.
Προγιαγιά: Ναι. Ναι. Ο κουμπάρος μας έκανε καλή δουλειά. Βρήκε ένα όνομα ακριβώς όπως του το 'χαμε ζητήσει. Μοναδικό.
Βαπτιστής: ... και το όνομα αυτού "Συνένοχος"

Συνένοχος (παππούς): Περιτό να πω ότι έμειναν κάγκελο οι συγχωριανοί. Αλλά ποιός καίγεται για αυτούς;
Εγγονή: Παππού, εγώ θέλω να ξέρεις δε μου πάει να σε φωνάξω Συνένοχο.
Συνένοχος: Το ίδιο και οι συγχωριανοί μου, καλή μου. Το ίδιο και οι συγχωριανοί μου.